وصیت نامه شهید علی عظیمی

سرشت زندگی من این چند خط هست که به یادگاری مینهم

بسم الله الرحمن الرحیم

با سلام به قطب عالم امکان ، امام زمان عج و رهرو وفادارش امام خامنه ای مذظله و شما خانواده و سایر عزیزانم که در مکتب شیعه با شدت و ضعف در حال پیشروی هستید .

انگار بری رفتن عجله ها دارم و زمان به سرعت می گذرد و ندای هل من ناصر ینصرنی در گوشم صوت می کشد، نمی دوانم شاید من هم قرار است به قراری برسم .

خلاصه در ضمانت خون است مرام و مکتب ما و صدای شاهدان قصه شنیدنی خواهد بود...

در طبیعت صاحب تبدیلی اوست

در تهیت صاحب تکریم اوست

من برای چه به اینجا امدم ؟

اگر به جانداری است ، حیوان صاحب است

رخ نمایا نیست ، حیوان ثابت است

گر به همراهی است، مردان همرهند

گربه پرواز است ، مرغان سر به سر

گر به میدان است ، فیلان در به در

گر به جنگلهاست ، شیران سوت کش

من کجای عالمم ، من کیستم ؟

« انسان را خلق نکردی ، مگر خدا راعبادت کند»

و اکنون از خودم به نهایت گذار خواهم کرد

راستی من کیستم ؟ هان!

شاید: مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک،

چند روزی قفسی ساخته ام از بدنم؟

در دنیا چه می کنم ؟

از بهر پوشش آمدن؟ این زمین خود چادر است

صاحب نوعی حجاب از مادر است،

هم دلنواز و هم پر از رمزاست و را ز

هم چنان خود می نماید

گوئیا تحسین رواست ...

یا اگر من بهتر کاری آمدن؟ این زمین خود کارگاهست

راستی من شاهکار خلقتم

روز و شب آمد که من عابد شوم

صبح آمد تا که من صادق شوم

ظهر آمد تا که من ظاهر شوم

شام آمد تا که من شاهد شوم

و فراموشم نیست که کوه با این صلابت مسیر نهائی من را گوشزد می کند و دود سرعت زمان را...

من از درگاه کسی که انسان را جانشین خود بر زمین قرار داد شرمنده ام ، از درگاه کسی که 124000 پیامبر و 12 امام را برای هدایت و ولایت فرستاد شرمنده ام و امیدوارم که با شهادت فی سبیل الله راهی برای ریزش گناهانم و سربلند شدن در صحرای محشر بیابم  ....

ان شالله ...

مربوط به موضوع :